Í gær skrifaði ég eitthvað á Facebook – svona langt og þreytt andvarp – um uppgang MAGA-Íslendingsins síðustu misserin og þessa bulldrifnu skautun sem honum fylgir. Ég er bæði hissa á þessum uppgangi og heilmikið miður mín og af athugasemdunum að dæma á það við um fleiri. En nýmæli voru samt athugasemdir sem ég held að hljóti að hafa verið frá bottum – þess efnis að ég væri í raun að lýsa „þroti woke globe homo sértrúarsafnaðarins“ – og eitt þeirra var meira að segja á ensku. Einmitt þess lags MAGA rugl sem ég var að dæsa yfir. Já og svo var líka ein athugasemd frá hinum vængnum þar sem að því var ýjað að ég bæri nokkra ábyrgð á þessu sjálfur – vegna alræmdrar skáldsögu sem ég skrifaði fyrir áratug síðan og enginn las. Af því söguhetjan í henni fór ekki bara fyrir brjóstið á fólkinu í bókinni, sem sagt, heldur líka þeirra sem utan bókarinnar stóðu og gott ef mér var ekki kennt um eitt og annað sem þessi sögupersóna sagði og hugsaði. Ekkert af þessu varð til þess að gera mig minna hissa eða draga úr vonleysi mínu. Ég held að samtíminn sé fucked.
Þetta fór annars svolítið með vinnufriðinn minn í gær. Ég sneri fyrir rest vörn í sókn og tók til á skrifstofunni. Það var vel tímabært. Nú sit ég á hreinni og fínni skrifstofu. En maður hefur víst ekki tekjur af því að taka til.
Má skrifa svona stefnulaust á Substack? Ég hef alltaf bloggað svolítið út í loftið en mér finnst það sem ég sé hérna inni allt vera dálítið ritgerðarlegt. Og ég er furðu meðvitaður um að fólk er að fara að fá þetta í tölvupóstinn sinn. Fólk er áskrifendur. Sumir hafa meira að segja lofað að borga mér fyrir þetta. Ég hef vel að merkja ekki sett upp neinar greiðsluleiðir hérna og get það eiginlega ekki – greiðslukerfið samþykkir ekki Ísland. Ég gæti hugsanlega látið greiða þetta inn á bankareikning konunnar minnar í Svíþjóð. En það væri meira af græðgi en vegna þess að mér finnist ég eiga skilið að fá laun fyrir að sleppa loftinu úr hausnum á mér áður en ég spring vegna þrýstingsins. Græðgi eða fátækt.
Ég hef farið í tvö viðtöl nýlega til þess að ræða hjárænulegar tekjur stéttarinnar. Ég ætla að skrifa eitthvað meira um það – en ég leyfi viðtölunum að birtast fyrst.
Svo hélt þetta kommentarugl áfram. Maður á ekki að vera á Facebook. Þessi sirkus er fjandsamlegur bæði vitsmunum og geðsmunum. Ég get þetta ekki alveg.
Mér finnst einmitt ágætt að hafa skrif í þessum stíl hér - það hefur vantað!
Stefnuleysi er hinn nýji fókus.